Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie

Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie
Marianne Notschaele (1960) - klik hier voor TWITTER

31 december 2010

Knallend het nieuwe jaar in - wat hebben vorige levens daarmee te maken?


Chinees knalvuurwerk
Knallend het oude jaar uit, het nieuwe jaar in

Ik wens alle bloglezers een fantastisch 2011 toe! Een bruisend knaljaar!
En voor alle mensen die bang zijn voor vuurwerk met Oud & Nieuw: ik wens jullie een rustige jaarwisseling toe.

Vorige levens

Oja.... angst voor vuurwerk kán zelfs met vorige levens samenhangen...

* Als je bijvoorbeeld ooit in een voorbij leven stierf tijdens een oorlogsbombardement (lichtkogels/harde knalgeluiden), kun je daaraan 'overhouden' dat knallen en felle lichten absoluut niet leuk zijn.

* Het knallen van pistolen/geweren in een vorig leven, waarbij de laatste knal/schot tot je dood leidde, kunnen een zelfde nawerking hebben. Luide knallen bij je hoofd herinneren je dan aan een oude sterfervaring.

* Mensen die in een voorgaand leven tijdens oorlogsbombardementen wilden schuilen (sirene/schuilkelder), hebben het nu niet zo op het geluid van de maandelijkse sirene om 12.00 uur.

Wil je meer lezen over hoe oorlogservaringen uit het verleden kunnen nawerken, ga dan naar: http://www.vorigelevens.nl/ en klik op 'Diehards in de war', een boek vol verhalen 'die inslaan als een bom'.



En als je knallen 'gewoon' vervelend vindt.... binnen blijven dan en veilig door het raam naar buiten kijken.

Fijne, veilige jaarwisseling!!


21 december 2010

Wat is je vroegste jeugdherinnering (in dit leven)?


sneeuwvlokjes

Mijn vroegste jeugdherinnering (in dit leven) is deze:
Ik zit in een hoge kinderstoel, ongeveer 2 jaar oud, aangeschoven aan de eettafel in de woonkamer. Mijn vader pakt de kinderstoel op met mij erin, zet me neer voor het grote woonkamerraam en zegt: ‘Kijk buiten sneeuwt het. Allemaal vlokjes’. Eerst zie ik alleen maar zwart/donker (avond?), daarna staar ik naar witte dingetjes die naar beneden vallen. Als ik de sneeuwvlokjes probeer te volgen, word ik duizelig.
Nieuwsgierig naar ‘vroege jeugdherinneringen’ van andere mensen deed ik een kleine oproep via Twitter.
Twitteraars meldden de volgende 'vroegste jeugdervaringen':
-           “Ik was nog 3, ik zat op een kinderdagverblijf op school tussen de zusters, zat op een fietsje.”
-          “Dat ik ongeveer 6 maanden oud was, ik lag in een ledikantje. Mijn moeder was verdrietig, ze vertelde haar verhaal en zei: ‘maar je begrijpt mij toch niet’. Ik dacht: ik begrijp alles van wat je zegt… dit moet ik onthouden voor later.”
-          “Ik zat op tafel, dokter controleerde me omdat ik van een hoge ladder was gevallen (2 jaar).”
-          “Mijn vader die een foto van me maakt. Ik was jarig die dag en zat buiten in een teiltje water.”
-          “2 jaar. Ik moest in badje voor de tent op camping in Spanje. Alles bij elkaar gebruld.”
-          “Ik sta met mijn vader voor het raam, ik kijk om en moet een eind naar boven kijken.”
-          “Ik lag in de wieg en mijn ouders, oom en tante bogen zich over mij.”
-          “In de box met m’n beentjes tussen de spijlen door. Weet nog hoe de houten spijlen aanvoelden.”
-          “Achter op de fiets bij mijn moeder in het zitje, bang om te vallen want de stang zit naar achteren.”
-          “Op het granieten aanrecht zitten terwijl mijn moeder ranja maakt.”
-          “De trap oplopen, het zachte groene zeil.”
-          “Tekenen aan mijn kleine tafeltje bij het raam.”
-          “De vis te eten geven en daarvoor op de stoel klimmen.”
-          “Toen ik ongeveer 2 was, spelen in de tuin met kat op deken.”
-          “In een kamertje in een witte houten wieg met roze doeken, zo rond 6 maanden ergens.”
-          “Met mijn oom en tante in de speelgoedwinkel een knuffelbeest uitkiezen omdat mijn zusje geboren was.”
-          “Toen ik 1 was gingen we naar de buren en toen zag ik een kindje met dezelfde knuffel als die van mij, maar net ietsje anders! Niet veel later zijn we verhuisd, vandaar dat ik mijn leeftijd weet.”
-          “Mijn eerste herinnering is van toen ik 3 jaar was. Ik schilde een appel voor mijn moeder die net bevallen was van mijn zus.”
-          “Op m’n vaders schouders kijken naar de intocht van sinterklaas in Oosterwolde.”
-          “Vooral de geur van de heg bij oma… liguster.”
-          “Dat mijn vader weg ging (is wel teruggekomen omwille van mij) schuldgevoel aan overgehouden.”
-          “Bezoek aan het strand met mijn vader en moeder, bijna 4. Kreeg zeewater in mijn ogen, moest huilen van de pijn.”
-          “Toen ik bijna 3 was, dat mijn broertje was geboren en ik een pop kreeg.”
-          “Ik was net geboren en lag in de wieg, ik voelde me verdrietig omdat ik niet duidelijk kon maken dat ik alles begreep. Heb dagenlang gehuild.”
We herinneren zoals het 't beste bij ons past. De een doet dat via beelden en/of geluid, de ander via geur, proeven, voelen, weten.
Zo is het ook met herinneringen aan vorige levens: ieder herinnert op zijn of haar eigen wijze: visueel, auditief, kinestetisch, olfactorisch (geur/smaak), weten :)
Het is een misvatting dat iedereen oude ervaringen - in dit of in vorige levens- in fullcolour filmbeeld aan zich voorbij ziet trekken.

Vroege jeugdherinneringen kunnen in regressietherapie gebruikt worden als overbrugging naar oudere ervaringen, in voorbije levens.


17 december 2010

VORIG LEVEN ALS YUPIK-ESKIMO IN ALASKA - in maandblad SPIEGELBEELD

Vandaag kwam de sneeuw met bakken uit de lucht vallen. Het is nu echt winter!
Toch bracht de postbode -ondanks sneeuw en gladheid- mij het nieuwe nummer (nr. 1- januari 2011) van het onafhankelijke tijdschrift voor spiritualiteit, wetenschap, gezondheid en milieu - SPIEGELBEELD

met daarin een artikel over VORIGE LEVENS EN HERKENNING.

Ik vertel daarin over vorige levens en herkenning: een eigen vorige levens-ervaring als Yupik (Eskimo in Alaska) en hoe ik mijn huidige ouders 'tegenkwam' in dat voorbije leven.

Een passender moment kon ik niet krijgen: sneeuw, kou, winter...


Het tijdschrift is overal in Nederland te koop, zie ook http://www.spiegelbeeld.nl/
===> een kopie van dit artikel zie www.vorigelevens.nl/vorig-leven-eskimo-yupik.htm
 
Ook ben ik erg blij dat mijn nieuwste boek Hé, waar ken ik je van?  (over vorige levens en herkenning) in de rubriek 'Van de bovenste plank' wordt genoemd.

Lees-ze!

Groetjes, Marianne

2 december 2010

Gejaagd door de Wind - Gone with the wind - Waar ken ik dat plaatje van?

Ben je een echte filmfanaat, dan heb je misschien bij de cover van mijn nieuwste boek 'Hé, waar ken ik je van?' gedacht... waar ken ik dat plaatje van?

Illustrator Maurice Hof (Prozart) heeft op mijn verzoek een afbeelding van een scène uit de wereldberoemde speelfilm 'Gejaagd door de Wind' heel knap omgetoverd tot boekomslagafbeelding.

Het titelverhaal van het boek speelt zich namelijk af ten tijde van de Amerikaanse Burgeroorlog. Een soldaat heeft een affaire met een slavin.

In de speelfilm 'Gone with the Wind' hadden Clarck Gable & Vivien Leigh een liefdesrelatie tegen een zelfde tijdsdecor, het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog.

Mooi, om te zien hoe een illustrator personen kan veranderen.... :)

Hier vind je informatie over dit boek: http://www.vorigelevens.nl/boek-hewaarkenikjevan.htm
incl links naar boektrailer.

Groetjes, Marianne Notschaele