Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie

Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie
Marianne Notschaele (1960) - klik hier voor TWITTER

30 juni 2014

Praktisch gidsje over beelddenkende kinderen - Sandra Kleipas

Gidsje beelddenkende kinderen
Auteur Sandra Kleipas

Sandra Kleipas (1982) is coach, psychosociaal hulpverlener en (plus/stief-) moeder. Sinds 2011 heeft ze een praktijk voor persoonlijke ontwikkeling en gezinsbegeleiding in het Belgische Hoogstraten. 
Hoogstraten is voor mij 'om de hoek'. Ik woon en werk in het Brabantse Zundert, Hoogstraten is hier slechts een kwartiertje rijden vandaan.
Informatiefolders van Sandra's praktijk kom ik wel eens tegen hier in het dorp. Sandra zelf ken ik via Twitter en Facebook. Altijd leuk om Tweets te lezen van collega's met een eigen praktijk die ook werken met hoogsensitiviteit en beelddenken.

Beelddenkende kinderen

Bij uitgeverij Scrivo Media is deze maand een gidsje verschenen, geschreven door Sandra Kleipas: 'De gids over beelddenkende kids'. Hierin staan 80 praktische tips voor ouders, hulpverleners en docenten van het basisonderwijs, over kinderen die in beelden denken. 
Ik heb het gidsje gisteren doorgelezen en had het zo uit. Het is een overzichtelijk boekje geworden (110 pagina's, formaat 11 x 14 cm). Handzaam, praktisch, hier en daar een zwart-wit afbeelding van kinderen, gevuld met 80 tips over beelddenkende kinderen. Dankzij de heldere, eenvoudige taal is alle informatie goed te begrijpen voor een breed publiek.
Ik vind het een geslaagd, modern boekje. Dankzij de korte tekstjes blijft alles overzichtelijk. Dit gidsje is bijzonder geschikt voor ouders en leerkrachten van het basisonderwijs die over 'beelddenkers' wel eens de klok hebben horen luiden, maar nog steeds niet weten waar de klepel hangt.
Sandra Kleipas vertelt o.a. over wat beelddenken is, hoe je een kind herkent dat beelddenkt, en ze geeft duidelijke, kleine voorbeelden. Geen moeilijke zinnen, gewoon lekker helder taalgebruik. Daar hou ik van. 
Ze legt uit waarom beelddenkende kinderen vaak concentratieproblemen hebben en hoe je er wat aan kan doen samen met je/het kind. Ze benadrukt daarbij de positieve kanten van het beelddenken.
Achterin het boekje staan tips om verder te lezen over beelddenkende kinderen en worden wat specifieke websites genoemd. Het boekje is zowel geschikt voor Nederlandse als Belgische lezers.

Helder gidsje

Ik vind het een helder gidsje. Bovendien heeft het boekje een prettige uitstraling qua inhoud, taal en vormgeving. Het enige minpuntje: als volwassen beelddenker vind ik meerdere kleurlaagjes op elke bladzijde net iets teveel van het goede (teveel kleurprikkels), maar ik neem aan dat dit boekje - in de Kanguruserie uitgebracht - dezelfde layout moet hebben als boekjes met 80 tips voor hoogbegaafde kids, jongeren en rouw, scheiding en kids, enz.

Ik ben ook een beelddenker. Ik herkende veel in de gegeven praktische tips en prijs me gelukkig dat ik het beelddenken als volwassene heb kunnen combineren met het woorddenken. In mijn werk als reïncarnatietherapeut gebruik ik het beelddenken als tool om cliënten inzicht te geven in ervaringen uit hun verleden(s). Ik 'zie' namelijk beelden uit vorige levens van anderen aan de hand van gesproken of geschreven woorden/zinnen. (Voor praktijkverhalen zie website, dit blog of mijn boeken; gratis ebooks downloaden via www.vorigelevens.nl). 

Cijfers

Het enige waar ik tegenwoordig nog last van ondervind bij beelddenken, is wanneer ik moet werken met getallen. Als beelddenker zie ik het getal 4 bijvoorbeeld niet als het cijfer 4 maar als een plaatje: een 3D-vier. Om dan samenhang te vinden met andere cijfers..., dat blijf ik moeilijk vinden. 
Wanneer iemand mij een getal doorgeeft, bijv. per telefoon, dan moet ik het getal altijd op papier opschrijven om het te kunnen 'zien'. En bij het overmaken van betalingen via internet moet ik extra goed opletten en tig keer controleren of een getal juist is ingevoerd. Werken met getallen gaat bij mij gewoon langzaam, maar het lukt wel. 
Als kind begreep ik helemaal niets van wiskunde. Waarom je sommen met x en y of getallen in formules tussen haakjes moest delen, dat ontging me volledig. Ik zag het nut er niet van in.
Informatie uit Sandra Kleipas' gidsje sluit hier mooi op aan, daar waar ze het heeft over 'topdown leren'. Leerkrachten in het huidige onderwijssysteem leren kinderen meestal op deze manier: ze bieden stukjes informatie aan die pas later één geheel vormen. Een beelddenker kan daar weinig mee omdat hij 'het geheel' op deze manier niet kan overzien, waardoor concentratie en motivatie verdwijnen.
Pas na het lezen van dit gidsje begreep ik waarom ik als kind niets met die rare wiskundesommen kon. Het nut van werken met cijfers (optellen, aftrekken, vermenigvuldigen) zag ik wel degelijk in, maar iets leren met x-en en y-en... waar kon je dat nou voor gebruiken?

'De gids over beelddenkende kids' (ISBN 978-94-91687-12-9) van Sandra Kleipas is overal verkrijgbaar voor 9,95 euro.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl



Het kinderboekje 'Koen de Wolkenvlieger' (over bedplassen en uittredingen) is gratis in pdf te downloaden via www.vorigelevens.nl 

27 juni 2014

Gebrek aan geld terug te voeren op geboortenaweeën? - Taalgebruik en reïncarnatietherapie


Financiële problemen, nawerking van een geboorte?
Elk blogartikel dat ik schrijf naar aanleiding van een specifieke gebeurtenis zet ik pas online nadat ik goedkeuring heb gekregen van personen die erin genoemd worden. De essentie van de gebeurtenis geef ik weer; soms verander ik leeftijd, voornaam, geslacht of beroep om iemand onherkenbaar te maken.

Geldgebrek

Van de week had ik Daan (37), een kennis van me, aan de telefoon. Daan zit dik in de financiële problemen. Hij heeft momenteel geen werk, moet rondkomen van een uitkering en heeft de grootste moeite iedere maand zijn hypotheek af te lossen. Hij zei"Ik dacht, ik bel jou. Jij weet altijd wel wat opbeurends tegen me te zeggen of uit mijn woorden iets te halen zodat ik weer verder kan." 

Ik luisterde dus naar wat hij me te vertellen had. Gedeelde zorg is immers halve zorg. Bovendien zette hij door uitvoerig over zijn penibele financiële situatie te vertellen zelf alles nog eens - voor hem verhelderend - op een rij.

Daan zei o.a.: "Mijn financiële situatie is op sterven na dood. Ik moet een lening bij familieleden gaan afsluiten om mijn hypotheek te kunnen blijven betalen. Eigenlijk is de enige uitweg mijn moeder. Andere oplossingen zie ik niet."

Pas geboren baby

Bij mij kwamen spontaan beelden op in mijn hoofd van een Daan van 37 jaar geleden, als pasgeboren hummeltje. Ik 'zag' hem liggen in de armen van zijn moeder, vlak nadat hij geboren was. De enige weg naar buiten, zijn geboorte, verliep via zijn moeder...

Ik vroeg Daan of hij wat kon vertellen over zijn eigen geboorte. Hij antwoordde dat hij toen bijna gestorven was. Tijdens de bevalling was er iets misgegaan met de placenta en als pasgeborene was hij op sterven na dood geweest.

Het duurde enkele ogenblikken voordat hij zijn eerdere uitspraken over financiële problemen herkende. Daan heeft geld nodig om 'te leven' (geboortetrigger). Nu zijn financiële middelen beperkt zijn, raakt hij in paniek. Hij wordt doodsbang en stapt als het ware energetisch terug in het verleden ten tijde van zijn geboorte. Hierbij herhaalt hij automatisch de gedachtenkoppeling: bij leven hoort 'op sterven na dood zijn' en de enige uitweg, dat is mijn moeder (geboren worden).

Loskomen van oude gedachten

Daan was in de veronderstelling dat hij nu - in dit geval zijn geldpositie - op sterven na dood was en dat de enige uitweg - voor financiële hulp - via zijn moeder moest verlopen. Pas nadat hij deze onbewuste geboorteherhaling begreep, stond hij ineens weer open voor andere mogelijkheden om zijn nijpende financiële situatie op te lossen.
"Zie je wel", zei Daan, "dat jij altijd wel iets weet waardoor ik weer verder kan."
Loskomen van een zich - totnutoe op onbewust niveau - herhalend geboortepatroon zorgt ervoor dat Daan nieuwe en andere mogelijkheden ziet om aan geld te komen. Een lening van zijn moeder is niet de enige uitweg.

In ons taalgebruik zitten veel verborgen verwijzingen naar vroegere ervaringen, oude ervaringen die nu nog in de weg kunnen zitten. De ene keer gaat dat over gebeurtenissen rondom jeugd, geboorte of zwangerschap, de andere keer over ervaringen van langer geleden, zoals in vorige levens.
Wil je hierover meer lezen, dan raad ik je mijn boeken aan waarin ik aandacht besteed aan 'werken met taalgebruik'. Interessant voor therapeuten, cliënten en mensen die interesse hebben in hoe oude zaken nu nog in de weg zitten én hoe je ze kunt oplossen.

Groetjes,
Marianne Notschaele-den Boer

Vlogje/videoblogje - Marianne Notschaele kondigt ebook 'Ben jij een koekje van eigen deeg?' aan


Lekker (gratis) digitaal lezen in de zomerperiode

Vorig jaar was ik van plan om vaker een vlogje (videoblogje) te maken voor mijn YouTube-kanaal met filmpjes, maar meestal komt dat er niet van.
Gaan zitten voor de webcam of mijn iPad-camera is zo gebeurd, maar spontaan iets leuks vertellen valt niet altijd mee. Om nog maar te zwijgen over hoe ik een beetje fatsoenlijk wil overkomen op beeld.

Vanmiddag mijn uitstelgedrag aan de kant gezet en in vijf minuten - na enkele mislukte pogingen - dit filmpje - gemaakt om mijn nieuweste ebook 'Ben jij een koekje van eigen deeg?' aan te kondigen.


Neem dit 'koekjes'-ebook mee op je smartphone, tablet of pc als je op vakantie gaat en van lezen, reïncarnatieverhalen en koekjesrecepten houdt.
Zelf downloaden via mijn website.

Meer filmpjes, vlogjes en boektrailers vind je via deze link: YouTube-kanaal

Veel leesplezier!


Marianne Notschaele-den Boer

Auteur en reïncarnatietherapeute
www.vorigelevens.nl 

25 juni 2014

Zomerfestivals met een spiritueel tintje - 2014 - Nederland - data in juli en augustus

Spirituele zomerfestivals in Nederland - 2014
Spirituele zomerfestivals

Wil je deze zomer een bezoek brengen aan een spiritueel getint festival in Nederland? Hou je van zingen, yoga, healing? Wil je graag samen met anderen in verbinding staan en delen? Dat kan op onderstaande zomerfestivals in Nederland.
Klik op de linkjes voor de juiste websites als je meer informatie wilt. 

Ik wens je een prachtige zomer toe met mooi weer!

Data diverse spirituele festivals zomer 2014

1-6 juli 2014 - Soulsinging Festival in Drenthe
Info: www.soulsinging.net

5-6 juli 2014 - Yogafestival in Haarlem
Info: www.yogafestivalhaarlem.nl

25 juli 2014 - Festival Dag Buiten de Tijd in Utrecht
Info: www.dagbuitendetijd.nl

6-10 augustus 2014 - Open Up Festival in Baarlo
Info: www.openupfestival.nl

15-17 augustus 2014 - Healing Festival in Lage Vuursche
Info: www.healingfestival.nl

22-24 augustus 2014 - Lorelei Vrouwen Festival in Zeewolde
Info: www.loreleifestival.nl

Love & light

Er zijn nog veel meer spirituele festivals met een hoog knuffelgehalte, zoals het International Summer Festival of Love, Festival van de Dag van Delen, Satsang Zomerfestival, Sacha Zomer Festival (dans), Friendly Heart Festival enz. Zelf even Googlen als je daarover meer wilt weten.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
www.vorigelevens.nl


10 juni 2014

Nieuw! Gratis e-book 'Ben jij een koekje van eigen deeg?' - reïncarnatieverhalen & koekjesrecepten


Nieuw boek met reïncarnatieverhalen

Vorige levens en koekjes

Via deze webpagina kun je het nieuwe, gratis e-book 'Ben jij een koekje van eigen deeg?' zelf downloaden (pdf-bestand van 2,8 MB).

Aankondigingsfilmpje YouTube (ebooktrailer)

Ik wens je veel leesplezier!
Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl



4 juni 2014

'Stil in mij, overleven bij de nonnen' - Daniëlle Hermans en Esther Verhoef - boekreview - therapie - trauma - (seksueel) misbruik

'Stil in mij' - boekrecensie
Een uitstekend boek! 

Daniëlle Hermans ging op pad met Annemie Knibbe, voorzitster van het VPKK (Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik). Samen interviewden zij tientallen vrouwen die hun stilzwijgen doorbraken en wilden praten over hoe ze als kind door nonnen fysiek, psychisch en/of seksueel zijn mishandeld tussen de jaren 1940-1990, achter de gesloten deuren van Nederlandse katholieke internaten en weeshuizen. 

Daniëlle Hermans nam de gesprekken op en typte deze uit. Deze transcripties werkte schrijfster Esther Verhoef verder uit tot dit uitstekende boek 'Stil in mij. Overleven bij de nonnen' waarin 21 vrouwen aan het woord komen. Omdat Esther Verhoef iets verder van de materie afstond dan de interviewers, was zij zo - behalve dat ze goed kan vertellen en informatie duidelijk kan stroomlijnen - prima in staat de heftige, persoonlijke, soms hartverscheurende emotionele verhalen van de vrouwen integer en prettig leesbaar weer te geven. 

Ik las dit boek vanuit therapeutische interesse, maar ook omdat ik vele gelijkluidende verhalen ken van 60-plussers (vrouwen én mannen) die in katholieke internaten tijdens hun jeugdjaren dieptrieste dingen hebben meegemaakt. In regressietherapietrajecten heb ik bij vrouwelijke, oudere cliënten heel wat nonnenleed voorbij zien komen. Vaak dachten deze cliënten dat ze de enigen waren, maar helaas... (te) veel vrouwen hebben in hun jeugd bij de nonnen hetzelfde meegemaakt.

'Stil in mij. Overleven bij de nonnen' is daarom niet alleen geschikt voor hulpverleners, therapeuten of geïnteresseerden in het onderwerp kerkelijk (seksueel) misbruik, maar ook voor de slachtoffers zelf. Meeleven met wat anderen overkwam en begrijpen hoe het kan dat dergelijk misbruik op allerlei vlakken nawerkt in iemands leven, kan verhelderd en tegelijkertijd ook helend werken. 

Eigen ervaring met een non op de lagere school

Ik ben van het jaar 1960. Gelukkig net wat later geboren dan de meeste vrouwen die voor dit boek 'Stil in mij. Overleven bij de nonnen' zijn geïnterviewd. In mijn jeugd liepen de meeste nonnen al niet meer in habijt rond, maar mochten ze buiten het klooster gewone dameskleding dragen.
Op de basisschool in Pijnacker heb ik nog een jaar lang les gehad van een juffrouw die non was. Ik herinner me haar nog goed. Ze was altijd gekleed in hetzelfde chocoladebruine mantelpakje, droeg dikke, zwarte kousen, had zwarte klompschoenen aan haar voeten en op haar hoofd had ze een witte, lange sluier aan een hoedje. Ze liep mank omdat ze als kind polio had gehad. Aan haar ene voet droeg ze een verhoogde klompschoen. Ik weet niet meer hoe ze heette. Ze was streng, vermoedelijk uit onmacht. Zij vond het moeilijk om jonge kinderen les te geven, de kinderen in de klas vonden haar gek hobbelen op haar klompschoenen. Met schrille, overslaande stem riep ze regelmatig: 'Stilte!', daarbij een keiharde klap met een lineaal geven op de tafel waaraan ze zat, voorin de klas. 
Een hekel aan haar kreeg ik pas toen ze me bij de verkeerde naam ging noemen. Iedere dag ging ze in de klas de aanwezigheidslijst langs, ik stond bovenaan bij de B. Ik sputterde tegen toen ze zowel mijn voor- als achternaam niet goed opnoemde: "Ik heet geen Marjon de Beer maar Marianne den Boer". Ze werd furieus en zei: "Jij heet zoals ik het wil!" Een paar dagen lang sputterde ik nog tegen, maar de non bleef bij haar standpunt. Er veranderde niets. Een heel jaar lang stond mijn naam verkeerd op alle opstellen, proefwerkjes, rapporten en een wekelijks kindertijdschrift dat ik mee naar huis kreeg. Ik vond het heel erg, want zo heette ik toch niet? In de volgende klas durfde ik al bijna niet meer aan te geven hoe ik werkelijk heette. Kinderleed van klein formaat, maar ik ben het nooit vergeten.
(Voor wie geïnteresseerd is in de karmische achtergrond van deze jeugdsituatie mbt een vorig leven van mijzelf, verwijs ik voor grappige parallellen naar het Ankertje 'Reïncarnatieverhalen. Lang zullen we leven!', het laatste verhaal over een vorig leven als pastoor. Ook een ander vorig leven van mij speelde mee, nl. op de lijst gezet worden voor een kindertransport in de tweede wereldoorlog waarbij ik een verkeerde naam kreeg toegewezen. We herhalen situaties en patronen net zolang tot we iets begrijpen.)

Straffen

In het boek 'Stil in mij' worden vele voorbeelden gegeven van rare straffen die nonnen hanteerden. Kinderen werden voor straf in donkere kasten opgesloten, ze werden verplicht tot het leegeten van hun bord, en als dat niet lukte omdat ze moesten overgeven, werd hun braaksel opnieuw naar binnen geduwd, net zo lang tot het bord wel leeg was. In het boek worden vele schrijnende voorbeelden gegeven van kinderen die merkwaardige aandacht kregen van nonnen in de vorm van begluren en betasten, en veel erger, voorbeelen van seksueel misbruik op soms grove wijze. Het celibaat maakte nogal wat nonnen redelijk verknipt, daar waar het ongelijkwaardige ('liefdes')relaties met kinderen betrof.
In het begin sputterden kinderen vaak nog tegen, maar hun weerstand werd minder en minder. Na verloop van tijd werden ze stil en trokken ze zich terug. Op den duur gingen ze zelfs denken dat wat hen overkwam hun eigen schuld was. 

In dit boek wordt heel duidelijk verteld door de vrouwen hoe grensoverschrijdend gedrag van nonnen (en soms ook van anderen) meestal met kleine dingetjes begon. Juist kinderen die zich nog niet goed bewust waren van hun eigen persoonlijke grenzen, werden het slachtoffer van misbruik. 
Tussen alle akelige nonnendrama's in het boek komt er gelukkig ook af en toe een opmerking over een aardige non. Niet iedere non heeft natuurlijk wangedrag vertoond ten opzichte van (kleine) kinderen en niet elk kind op een katholiek internaat is misbruikt geweest.

Pastoor als 'kindervriend'

Begin jaren '60 zat ik als peuter op een katholieke kleuterschool in Pijnacker. Het gebouw stond tegenover de katholieke kerk aan hetzelfde plein. 
Samen met een paar andere kinderen werd ik uitgekozen om mee te mogen doen aan het Paasontbijt in de sacristieruimte van de kerk. Mee-eten met de pastoor en zijn misdienaars. Ik werd op mijn mooist aangekleed door mijn moeder voor deze feestelijke gebeurtenis.
Maar ik vond de pastoor een engerd en ik wilde niet naast hem zitten. Met moeite kreeg ik een andere plek aan de lange eettafel. Ik herinner me dat ik mijn krentenbol amper durfde opeten. Ik was bang, maar begreep niet goed waarom. Als kind had ik geen enkel benul waarom ik de pastoor een engerd vond, maar achteraf begrijp ik dat ik veel geluk heb gehad dat ik deze 'kindervriend' van me weghield.

Docent geeft 'iets te innig' les

Op de lagere school in Son & Breugel kreeg ik handvaardigheidsles van een oudere man met vrome, katholieke scholing (hij had voor priester gestudeerd, maar was later docent geworden). Hij gaf alle meisjes graag figuurzaagles door ze innig van achteren te omklemmen met beide armen om voor te doen hoe je moest figuurzagen. Van mij kreeg hij een keiharde stomp terug toen hij zogenaamd per ongeluk aan mijn borsten-in-wording zat. Andere meisjes verweerden zich niet...
Dit zijn twee onbeduidende voorbeelden uit mijn eigen jeugd, zeker in vergelijking tot wat ik las in 'Stil in mij. Overleven bij de nonnen', maar het zet me aan het denken. 

Vorige levens-invloed?

Waarom wordt het ene kind wel slachtoffer van (seksueel) misbruik en het andere niet? Waarom is het ene kind beter in staat zijn of haar (lichamelijke) grenzen aan te geven en voor zichzelf op te komen dan het andere kind? 
In hoeverre spelen seksuele frustraties van nonnen en pastoors mee, voortkomend uit het celibaat, of opvoedkundige onmacht van nonnen om grote groepen jonge meisjes in het gareel te houden?
En wat te denken van karmische relaties met betrekking tot personen die elkaar uit vorige levens kennen? Reïncarnatietherapeuten zullen in de verhalen van de geïnterviewde vrouwen uitspraken tegenkomen die mogelijk te maken hebben met verwijzingen naar vorige levens ten tijde van de Inquisitie (brandstapel/gevangenneming), karmische banden tussen kind en vader/moeder en onafgeronde concentratiekampervaringen in de tweede wereldoorlog.
Als lezers van dit documentaire-achtige boek geen verbanden kunnen of willen leggen tussen misbruiksituaties in het huidige leven en gebeurtenissen in voorgaande levens, zullen ze misschien na gaan denken over de waarde van het celibaat. Ik zou voor afschaffing pleiten in de hoop dat nonnen en paters minder seksueel gefrustreerd door het leven kunnen gaan. Gelukkig is de kerkelijke macht tegenwoordig stukken minder dan halverwege de vorige eeuw. Mensen laten zich minder snel de wet voorschrijven door kerkelijke personen.

Grote boodschap - regressietherapie - gestraft door een on

Een oudere vrouw kwam ooit bij me voor regressietherapie. Ze reageerde panisch op aanraking door andere vrouwen en was doodsbang om op hoge leeftijd in een bejaardentehuis terecht te komen. Als vrouwen haar vriendelijk benaderden en aanraakten, kreeg ze kokhalsneigingen. 
Deze vrouw had al jaren last van haar darmen en moest op termijn geopereerd worden voor een stoma. Ik herinner me nog dat ze extreem boos was op het eerste boek dat ik had geschreven. Niet vanwege de inhoud, maar vanwege de titel 'Boodschappenmeisje'Ze begreep niet hoe ik het in mijn hoofd durfde te halen een roman te schrijven waarin 'een grote boodschap voorkwam'.

Dit alles was terug te voeren op ervaringen die ze als kind in een meisjesinternaat had gehad. Eén specifieke non wilde haar vaak aanraken als ze bloot onder de douche stond. Omdat ze dat niet wilde en dat ook liet blijken, strafte de non haar. Ze mocht maar één keer per week 'een grote boodschap' doen, dat wil zeggen: 's ochtends en 's avonds mocht ze naar het toilet om te plassen en alleen op zondag mocht ze poepen. Deed ze per ongeluk door de week toch een 'grote boodschap', dan werd ze een dag opgesloten op zolder in een kleine ruimte.
Ze verbleef 3 jaar in het meisjesinternaat en probeerde zich zo onzichtbaar mogelijk te maken. Ze ontwikkelde buikkrampen en obstipatie. Na een jaar in het internaat deed ze precies wat de non haar had opgedragen: 'één grote boodschap op zondag'. Eenmaal uit het internaat probeerde ze alles te vergeten, ze 'drukte' alle emoties weg.
Toen ze bij mij in therapie kwam, kon ze in eerste instantie het verband niet leggen tussen haar aanrakingsangst door vrouwen, irritante 'boodschappen' (boektitel) en darmproblemen. Logisch dat ze kwaad was op wat haar als kind was overkomen. De stoma-operatie bleef helaas nodig, maar dankzij emotionele herbeleving (verdriet/pijn/angst/boosheid) van trauma's bij de nonnen verdween grotendeels haar angst voor aanraking door vrouwen en haar angst om op hoge leeftijd hulp te accepteren mocht ze in een verpleeginrichting moeten worden opgenomen. 

Aanrader om te lezen

Iedere geïnterviewde vrouw die aan bod komt in 'Stil in mij' vertelt over de reden waarom ze in een internaat geplaatst werd, de eerste indrukken van het gebouw bij aankomst, herinneringen aan het dagelijkse internaatleven bij de nonnen, traumatische ervaringen en emotionele nawerkingen ervan op latere leeftijd. Veelal gaat het om vrouwen die als kind in de jaren 1945-1960 door de nonnen werden opgevoed in voogdijhuizen, observatiehuizen, meisjespensionaten, rustoorden, internaten, pleegzorgkindertehuizen of weeshuizen. In dit boek is gekozen voor een grote diversiteit aan redenen waarom iemand als kind in een instelling terechtkwam, maar ook voor verhalen van vrouwen met verschillende leeftijden.
De conclusie is schrijnend: kindermisbruik door de nonnen kwam overal voor.

Voor therapeuten en hulpverleners die met misbruik werken, is dit boek - hoe triest het onderwerp ook - een absolute aanrader!

Tv-uitzending Omroep Brabant

Aanvulling 24-6-2014: linkje naar tv-uitzending van een half uur bij Omroep Brabant waarin vrouwen vertellen over hun indringende ervaringen en het boek 'Stil in mij'.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Regressie- en reïncarnatietherapie
www.vorigelevens.nl